Diptonge, s. f., lat. diphthongus, diphthongue.
Diphthongi autem dicuntur quod binos phthongos, hoc est voces, comprehendunt. Priscian. Gramm., lib. I, col. 561.
Diptonges es ajustamens
De doas vocals essems, fazens
En una sillaba lur forsa.