Mirra – Miula

Mirra, s. f., lat. myrrha, myrrhe. 
Aur et ences e mirra. Liv. de Sydrac, fol. 119. 
Or et encens et myrrhe.
Mirra li presentet Gaspars. Brev. d’amor, fol. 150. 

CXXIII, perg 349, 17 julio 1161

Perg. N° 349. 17 jul. 1161. Notum sit omnibus quoniam ego R. Dei gratia comes barchinonensis princeps aragonensis et marchio
dono tibi fideli meo Bernardo Fulconis