Próspero de Bofarull y Mascaró, archivero

Próspero de Bofarull fue uno de los personajes más nefastos para la historiografía catalana.
​La pregunta que acompleja al nacionalismo: ¿por qué Cataluña nunca fue un reino, pero Aragón y Valencia sí?

XL, perg 154, 28 mayo 1143

Ramon Berenguer IV

1143, querimonie, Guillelmus de Castro-vetulo, Poncio Petri de Baneres, domnum Raimundum comitem barchinonensem, curiam suam, Sanctum Cucuphatum
existentem

XXXVI, reg. 1, fol. 7, 29 agosto 1141

Ramon Berenguer IV

Reg. 1. fol. 7. 29 ago. 1141.
In nomine patris et filii et Spiritus sancti amen. Universis Sancte ecclesie pateat filiis quod Adefonsus rex Aragonensium inclitus in suo pleno sensu et memoria et ad extremum etiam vite sue tertiam partem regni sui quod ipse habebat et tenebat dedit et in suo testamento dimissit omnipotenti Deo redemptori nostro ejusque sanctissimo sepulcro.

XXXII, perg 116, septiembre 1140

Aragón, Petronila, Ramón Berenguer IV, conde de Barcelona, Alfonso II, el casto, rey de Aragón, casa real, casa de Aragón

XXXII.
Perg. N° 116. 16 set. 1140. Universorum per orbem fidelium noticie pateat qualiter Adefonsus inclitus Aragonensium rex in suo pleno sensu et memoria et ad extremum etiam vite sue totum suum regnum quod ipse habebat et tenebat dedit in suo testamento dimisit omnipotenti Deo redemptori nostro ejusque sacrosancto sepulcro necnon et sanctissimo iherosolimitano ospitali venerandeque milicie templi et ut post obitum ejus hoc firmum et ratum haberetur suos homines jurare fecit.

LA MUERTE DE ALFONSO I, UN CASTIGO DE DIOS

derrota, divorcio, EBRO, Fraga, Lerida, Mediterráneo, muerte, órdenes militares, rey de los aragoneses, testamento, Tortosa, castigo de Dios, Alfonso I